Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Hurry up, We're dreaming

Και είσαι στην φάση που έχεις χάσει τα πάντα, δεν θες τίποτα και θες απλά να χαθείς από αυτόν τον δίχως ελπίδα κόσμο.
Λέγοντας τα πάντα δεν εννοώ όντως τα πάντα, αλλά ένα κομμάτι που αποτελούσαν τον κόσμο σου. Τώρα απλά κάθεσαι και έχεις αγκαλιάσει τα γόνατά σου και κουνιέσαι για να ηρεμήσεις τον εαυτό σου, Κάθε φορά που πας να ξεχαστείς και να σκουπίσεις τα δάκρυα σου σου έρχεται ξανά στο μυαλό σου ο λόγος που κάθεσαι κουλουριασμενη και κλαις, Τότε γίνεσαι ακόμα πιο χάλια, σπας πιο εύκολα.
Έσπασες.

Άλλαξες γνωμη μεσα σε 5 λεπτα και πήρες πισω ολα οσα εδωσες τοσο καιρο. Απλα τα πηρες ολα πισω πέρνοντας αποφαση οτι ποτε ξανα δεν θα δωσεις ολα οσα με κοπο και με δακρυ πηρες πισω. 
Μιλαω για συναισθηματα. 
Συναισθηματα τα οποια σε καταστρεφουν σιγα σιγα και νιωθεις την ψυχη σου σιγα σιγα να καιγεται. 

Θες να τα αφησεις εκει που ειναι ολα αυτα αλλα οχι. Δεν γινεται να αφησεις κατι τοσο πολυτιμο πεταμενο κατω στο πατωμα. 
Στην ουσια δεν χρειαστηκαν και πουθενα ολα αυτα τα αισθηματα. 
Τζαμπα τα χαρησες και τζαμπα στα κατεστρεψαν.
Σηκωνεσαι και κουνας αρνητικα το κεφαλι σου λεγοντας απο μεσα σου οτι δεν αξιζει καν να κλαις. 
Χαλαλι ολα πλεον. Τι με νοιαζει. 

Αλλα περα απο ολα αυτα, το κλαμα σε κανει να ξεσπασεις.
Ξαφνικα θυμασαι ολους οσους αφησες να φυγουν απο διπλα σου και ξερεις μεσα σου οτι ακομα νοιαζονται για σενα, οτι και αν στειλεις ενα μυνημα "τι κανεις" θα σου απαντησουν "πες μου τι εχεις".
Υπαρχουν ολοι αυτοι, Αληθεια. Τους ξες. Ειναι διπλα σου.

Υπάρχουν κάποιες στιγμές σε αυτή τη ζωή, για τις οποίες αξίζει ένας θάνατος. Είναι εκείνες οι στιγμές που θα γίνουν καταφύγιο, όταν τα μποφόρ γύρω λυσσομανάνε. Όταν το βλέμμα σου κολλάει στο παρμπρίζ και το μυαλό τρέχει. 
Όταν σκέφτεσαι να κλείσεις την πόρτα πίσω σου και να μην ξαναγυρίσεις.

Οι στιγμές που αξίζουν ένα θάνατο, σε ξεγελούν γιατί δεν μπορείς να τις ερμηνεύσεις. 
Γιατί είναι εκείνες στις οποίες θα ανατρέξεις, όταν τα υπόλοιπα γύρω σου φωνάζουν «μη!». 
Σκέτη λαιμαργία η αγάπη. Θες να ξεριζώσεις δέρμα απ’τη λαχτάρα, να μη μυρίσουν ποτέ άλλο άρωμα τα ρουθούνια σου. Εξαρτάσαι από το άρωμα, από το δέρμα. 
Όλες οι αισθήσεις στο κόκκινο, το σώμα σε ολική αναισθησία, το μυαλό παραδιδόμενο.  
Όχι δε μιλάμε για σεξ εδώ, δε μιλάμε καν για χάδι. Μιλάμε για παράλυση. 
Οι στιγμές που αξίζουν ένα θάνατο, σπάνε πλάκα μαζί του.
Δε χρειάζεσαι φωτογραφίες, διαπιστευτήρια, ενθύμια. Τις έχεις όλες μπροστά σου καθαρότατα.
Οι στιγμές που αξίζουν ένα θάνατο είναι πάνω από έρωτες, καψούρες κι αγάπες.


https://www.youtuv=lAwYodrBr2Q&feature=you





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου