Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

7ος ουρανος

Δεν υπάρχει γυρισμός,και το νιώθεις.
Προσπαθείς να θυμηθείς πότε ξεκίνησαν όλα και συνειδητοποιείς ότι όλα ξεκίνησαν νωρίτερα από ότι νόμιζες...πολύ νωρίτερα.
Και ταυτόχρονα καταλαβαίνεις ότι ζούμε μόνο μια φορά. Δεν έχει σημασία πόσο σκληρά προσπάθησες,αλλά ποτέ μα ποτέ δεν θα νιώσεις το ίδιο. Ποτέ δεν θα νιώσεις ότι έφτασες στον 7ο ουρανό.

Εκείνα τα γράμματα που ήθελες κάποτε να στείλεις, εκείνες οι σκέψεις και εκείνος ο πόνος που πάντα έκρυβες μέσα σου, πρέπει να τα κάψεις. Απλά έτσι πρέπει.
Δεν θέλει κανείς ασαφή πράγματα. Θα ήμασταν όλοι ηλίθιοι αν δεν παραδεχόμασταν τα λάθη μας. Όλοι κάνουν λάθη, επειδή βιάζονται. Βιάζονται για κάτι που δεν γνωρίζουν. Προτρέχουν καταστάσεις, χωρίς να ξεχωρίζουν αυτά που τους ενοχλούν, έχοντας στήριγμα το παρελθόν, κοιτώντας πίσω, ευχόμενοι να ξεχάσουν αλλά δεν θέλουν.

Τι ηλίθιοι που είμαστε!
Εμείς που θέλαμε να ζήσουμε ξανά το παρελθόν.
Κολλήσαμε στην μέση, χωρίς να συγχωρέσουμε. Χωρίς να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας. Σταματήσαμε να προχωράμε.
Που είναι το μυστικό του μέλλοντος? Μήπως είναι το ότι πρέπει να τα διορθώσουμε όλα και απλά να ζούμε?
Πρέπει να αναρωτηθούμε. Ναι,να αναρωτηθούμε για την ζωή μας. Έτσι ώστε να γινόμαστε κατανοητοί.
Εννοείται, διάφορα συμβαίνουν και θα συμβούν όπως και έγιναν στο παρελθόν.
Δεν περιμένει κανείς κανένα θαύμα . Μόνο ελπίζουμε ότι θα προχωράμε...
ή όχι?
ή ναι?
ή όχι?
ή ναι?
Απλά θέλουμε να είναι όλα σαφή. Αλλά αυτό δεν καθορίζετε από κανέναν μας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου